در تولید فیلمهای پلیمری، همیشه مشکلات ایجادشده از خود پلیمر یا دستگاه اکستروژن نیست. گاهی دو لایه فیلم پس از رولشدن یا انباشتهشدن به یکدیگر میچسبند و جداکردن آنها دشوار میشود. این پدیده که بلاکینگ نام دارد، میتواند بازشدن رول، چاپ، برش، بستهبندی و سایر مراحل تبدیل فیلم را مختل کند. آنتی بلاکینگ ایجنت برای کاهش همین چسبندگی سطحبهسطح به فرمول فیلم اضافه میشود.
نقش این افزودنی، ساده به نظر میرسد، اما انتخاب آن به نوع پلیمر، ضخامت فیلم، شفافیت مورد انتظار و سایر افزودنیهای فرمول بستگی دارد.
اگر گرید یا مقدار مصرف را بدون توجه به این عوامل انتخاب کنید، ممکن است مشکل چسبندگی کمتر شود اما شفافیت، براقیت یا رفتار سطحی فیلم افت کند.
آنتی بلاکینگ ایجنت چیست؟
بلاکینگ زمانی رخ میدهد که دو سطح مجاور فیلم، بهویژه پس از رولشدن تحت فشار، به اندازهای به هم نزدیک شوند که نیروهای چسبندگی بین آنها جداسازی را دشوار کنند.
آنتی بلاکینگ ایجنت معمولاً ذرات بسیار ریزی را در ماتریس پلیمر وارد میکند. بخشی از این ذرات در سطح فیلم ریزبرجستگی ایجاد میکنند و فاصله دو لایه را افزایش میدهند. در نتیجه سطح واقعی تماس کمتر میشود و دو لایه آسانتر از هم جدا میشوند.
سیلیس طبیعی، سیلیس سنتزی، تالک و برخی آنتیبلوکهای آلی از گزینههای رایج هستند.
آنتیبلوک را نباید با لیز کننده (Slip Agent) یکی دانست. آنتیبلوک عمدتاً سطح تماس دو لایه را کاهش میدهد، درحالیکه لیزکننده برای کاهش مقاومت فیلم در برابر لغزش روی فیلم دیگر یا قطعات ماشینآلات استفاده میشود.
در بعضی فرمولها هر دو افزودنی همزمان به کار میروند، اما وظیفه اصلی آنها یکسان نیست.
بیشتر بخوانید: مواد اولیه تولید فوم پلی یورتان
کاربردهای آنتی بلاکینگ ایجنت
کاربردهای اصلی آنتی بلوکینگ ایجنت عبارتند از:
- در فیلمها و ورقهایی که هنگام رولپیچی، انبارش یا تبدیل، سطوح آنها مدتی روی هم قرار میگیرند.
- این افزودنی در فیلمهای PE، PP، PET، BOPP، BOPET، PA و برخی فیلمهای پی وی سی کاربرد دارد.
- در صنعت بستهبندی، آنتیبلوک کمک میکند رول بهشکل یکنواخت باز شود و فیلم در دستگاههای چاپ، لمینیشن، برش یا بستهبندی بدون گیرکردن حرکت کند.
- در فیلمهای کشاورزی، فیلمهای غذایی، صنعتی، پزشکی، محافظ، عایقهای الکتریکی و برخی فیلمهای اپتیکی نیز مسئله جداسازی لایهها اهمیت دارد.
لازم است توجه شود که افزودنیهای ضدبلوک مربوط به فیلمهای ترموپلاستیک هستند و نباید با افزودنیها و مشکلات فرمولاسیون سیستمهای دیگر پلیمری مانند فوم پلییورتان یکسان در نظر گرفته شوند.
مزایای آنتی بلوکینگ ایجنت
مهمترین مزیت آنتی بلوکینگ ایجنت، کاهش چسبیدن لایههای فیلم و آسانترشدن جداسازی آنهاست. این اثر مستقیماً روی عملکرد خط تولید و مرحله تبدیل اثر میگذارد. وقتی رول روانتر باز شود، احتمال پارگی، توقف خط یا کشیدهشدن نامنظم فیلم نیز کمتر میشود.
یک آنتیبلوک مهندسیشده میتواند مزایای زیر را هم داشته باشد:
- بهبود رولپیچی و بازشدن رول
- آسانترشدن چاپ، برش و عملیات بستهبندی
- کاهش ضایعات ناشی از چسبیدن یا پارهشدن فیلم
- حفظ بهتر خواص نوری در گریدهای مناسب فیلم شفاف
- امکان استفاده در غلظتهای پایینتر در بعضی سیستمهای سیلیس سنتزی
- پراکندگی یکنواختتر و ثبات عملکرد
معایب آنتی بلاکینگ ایجنت
خود آنتیبلوک الزاماً کیفیت فیلم را کاهش نمیدهد؛ مشکل بیشتر زمانی شکل میگیرد که نوع، اندازه ذرات یا دوز مصرف با فرایند هماهنگ نباشد. معایب این مواد عبارتند از:
- یکی از مهمترین موازنهها، میان عملکرد ضدبلوک و شفافیت است. بعضی مواد معدنی سنتی برای رسیدن به اثر کافی به دوز بالاتری نیاز دارند و این موضوع میتواند کدورت را افزایش دهد.
- ذرات درشت یا توزیع نامناسب اندازه ذره نیز ممکن است سطح فیلم را بیش از حد زبر کند. این مسئله میتواند روی براقیت، لغزش یا ظاهر نهایی اثر بگذارد.
- در بعضی مواد معدنی سخت، سایش تجهیزات اکستروژن و گرفتگی زودتر فیلتر نیز میتواند مطرح شود.
- در فیلمهای چندلایه، متالایزشدنی یا بسیار نازک باید حساستر عمل کنید. آنتیبلوک نامناسب در لایه سطحی ممکن است عملکرد مراحل بعدی را تغییر دهد.
- ترکیب این ماده با لیزکننده باید بررسی شود، چون نوع و مقدار آنتیبلوک میتواند هم بر خواص نوری و هم بر رفتار اصطکاکی فیلم اثر بگذارد.
سفارش آنلاین مواد اولیه تولید فوم پلی یورتان
آیا همه فرآیندهای تولید پلیمری نیاز به آنتی بلاکینگ ایجنت دارند؟
خیر. آنتی بلاکینگ ایجنت یک افزودنی عمومی برای تمام محصولات پلیمری نیست.
نیاز به آن زمانی شکل میگیرد که سطوح پلیمری در تماس نزدیک با یکدیگر قرار بگیرند و بلاکینگ روی تولید یا مصرف محصول اثر منفی بگذارد.
اگر شما قطعه ضخیم تزریقی، پروفیل یا قطعهای تولید میکنید که سطوح آن روی یکدیگر نمیچسبند، افزودن آنتیبلوک ممکن است هیچ مزیت عملی نداشته باشد.
حتی در تولید فیلم هم نیاز و دوز ثابت نیست. یک فیلم مات، فیلم بستهبندی شفاف، فیلم متالایزشدنی و فیلم کشاورزی شرایط یکسانی ندارند.
چطور میتوان آنتی بلاکینگ ایجنت مناسب برای هر فرآیند را پیدا کرد؟
انتخاب درست از مشخصات محصول نهایی شروع میشود، نه از نام تجاری افزودنی. ابتدا نوع پلیمر و ساختار فیلم را مشخص کنید. چراکه آنها رفتار یکسانی ندارند و حتی در یک پلیمر، ضخامت فیلم و نوع فرایند روی انتخاب اثر میگذارد.
در مرحله بعدی این معیارها را بررسی کنید:
- نوع فرایند؛ مانند Blown Film، Cast Film، BOPP یاBOPET
- ضخامت فیلم و تعداد لایهها
- اندازه و توزیع اندازه ذرات آنتیبلوک
- شفافیت مورد انتظار
- ضریب اصطکاک هدف
- وجود Slip Agent، آنتیاستاتیک، پایدارکننده یا افزودنیهای دیگر
- نیازهای مرحله بعدی مانند چاپ، لمینیشن، سیل یا متالایزکردن
- الزامات تماس غذایی، پزشکی یا سایر استانداردهای کاربرد نهایی
اندازه و شکل ذرات اهمیت ویژهای دارند. اندازه، شکل و کیفیت پراکندگی ذرات بر کارایی آنتی بلوک اثر میگذارند و ضخامت فیلم نیز در انتخاب ماده نقش دارد.
برای فیلمهای بسیار شفاف، برخی گریدهای سیلیس سنتزی مهندسیشده میتوانند نسبت به مواد معدنی سنتی در مقدار کمتری به عملکرد ضدبلوک مطلوب برسند و اثر کمتری بر ظاهر فیلم بگذارند. در مقابل، برای کاربردهای عمومی و کمحساسیت، ممکن است یک گزینه اقتصادیتر نیاز شما را بهخوبی برطرف کند.
در نهایت، دیتاشیت فقط نقطه شروع است. بهترین انتخاب زمانی انجام میشود که چند گرید را در رزین واقعی، ضخامت واقعی فیلم و شرایط واقعی خط، آزمایش کنید و بلاکینگ، ضریب اصطکاک، کدری و کیفیت مراحل بعدی را با هم بسنجید. به این ترتیب آنتیبلوک را برای کل فرایند انتخاب میکنید، نهفقط برای حل یک مشکل در یک مرحله تولید.
